Dernekpazari Köyleri

GÜLENDER Üyeliği


Kullanıcı Bilgisi

 
 
Hoşgeldiniz Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya kayıt olun. Aktivasyon epostanız mı yok?

Gülen Köyü Hakkında

Kültürümüz

İstatistikler

  • stats Toplam Üye: 1.723
  • stats Toplam İleti: 62.238
  • stats Toplam Konu: 9.535
  • stats Toplam Kategori: 7
  • stats Toplam Bölüm: 153
  • stats En Çok Çevrimiçi: 2.613

Dernekpazari Köyleri

..:: DERNEKPAZARI KÖYLERİ ::..


ZİNCİRLİTAŞ (Vecona)

     İlçe merkezine 2 km. uzaklıktadır. Nüfusu 2000 yılı sayımına göre 140’dır.

     Zincirlitaş’ın geçmişine bağlı bilgiler söylentilere dayanmaktadır. Köyün dağlık yakasındaki tepede bulunan bir kale kalıntısı, buraların çok eskiden beri yerleşim yeri olduğunu düşündürür. Ulucami’nin Veceno mahallesinin ayrı bir köy haline gelmesiyle oluşan bir muhtarlıktır. Köye, solaklı vadisine yuvarlanacakmış gibi duran büyük kayanın gizli bir zincirle bağlı olduğu efsanesinden yola çıkarak Zincirlitaş adı verilmiştir.

     Solaklı vadisinin iki yakasına yerleşen köyün arazileri büyük ölçüde fındık ve çay üretimine ayrılmıştır. Arıcılık gelir getirecek düzeyde yapılmaktadır.

     Köy yol, su, elektrik ve telefon hizmetlerine kavuşmuş durumdadır. Yaylası Yurt Yaylası’dır.



GÜLEN (Visir)

     İlçe merkezine 4 km. uzaklıktadır. 2000 yılı sayımına göre nüfusu 656’dır.

     Bu köyün ilk yerleşenleri değişik söylentilere dayanan bir görüşe göre Hititler’in bir koludur. 1486 tarihli tahrir defteri kayıtlarında bugünkü Dernekpazarı sınırları içinde gösterilen 4 yerleşkeden biri “Karye-i Oflare” nam-ı diğer “Visir” dir. Köklü bir geçmişi olan köyün adı, 1877 tarihli Trabzon Vilayeti Salnamesi’nde de “Visir” olarak geçer. 1915’te Sepetçiler olarak önerilen köyün adı 1960 yılında Gülen olarak değiştirilmiştir. 1929 sel felaketinde önemli ölçüde can ve mal kaybına uğrayan köylerden biridir.

     Gülen Köyü, Dernekpazarı’nın kuzeyinde, Solaklı çayının doğusundaki dik yamaçlarda yer alır. Eskiden tarımsal üretim önemsenirken son dönemlerde işlenen arazi alanı burada da daralmıştır. Çay önemli bir gelir kaynağıdır. Fındık, mısır ve sebzeler bir evin gereksinimini karşılayacak ölçüde yetiştirilir. Ayrıca arıcılık da önemli gelir kaynağıdır.

     Gülen’de eğitim düzeyi yüksektir. Önemli din adamlarının yetiştiği bu köyde günümüzde de her alanda ve düzeyde başarılı insanlar vardır. Ayrıca değişik brançlarda ülke çapında sporcuların da yetiştiği bir köydür.

     Yol, su, elektrik ve telefon hizmetlerinin ulaştığı köyün yaylası Öküzlü’dür.



GÜNEBAKAN (Zenozona)

     İlçe merkezine uzaklığı 8 km.dir. 2000 yılı sayımına göre nüfusu 162’dir.

Yakın zamanlara kadar Çalışanlar Köyü’ne bağlı bir yerleşke olan Günebakan, 200-250 yıl öncesinde de Zeno Akköse köyünün bir mezrası durumunda idi. Değişik yerlerden gelenlerle nüfusu artmıştır.

Toplu bir yerleşim biçimi olan köyün arazisi yapısı oldukça düzgündür. 1929 sel felaketi sonrası Maçka’nın Kırantaş köyüne göç vermiştir. Son 50 yıl içinde her köyde yaşanan sosyo-ekonomik nedenlerle nüfus gittikçe azalmaktadır. Yurtdışında çalışanların çok oluşu ve buların köylerine ilgi göstermeleri nedeniyle köy oldukça bakımlıdır.

Fındık, çay, mısır, fasulye ve diğer sebzelerin yanında değişik meyveler de yetiştirilir. Kısmen gelir sağlayan ürünler fındık ve çaydır. Yolları betonla kaplı, su, elektrik ve telefonu bulunan köyün yaylaları Parma, Mavreyas ve Alkoyun’dur.



AKKÖSE (Zeno)

     İlçe merkezine uzaklığı 3 km’dir. 2000 yılı sayımına göre nüfusu 434’tür.

     1486 tarihli Mufassal Tımar defterinde, bugünkü Dernekpazarı ilçe sınırları içinde belirtilen 4 köyden biri Zino (Zeno)’dur. 1948 yılında, Zeno iki muhtarlık olarak yeniden yapılandırılmıştır. Köyün ortasından geçen Aksilisa deresinin bir tarafında bulunan bölgeye, derenin adına bağlı kalarak Zeno Akköse, diğer tarafında kalan bölgeye Zeno Ulucami adı verilmiştir.

     1960 yılındaki düzenlemelerle “Zeno” sözcüğü kaldırılarak köylerin adı Akköse ve Ulucami olarak belirlenmiştir. Hacıfettahoğulları, Kaldırımoğulları, Gürcüoğulları, Kahramanoğulları, Kaçaloğulları, Koskaoğulları, ve Kuzoğulları köye ilk yerleşen ailelerdir.

     Köyün arazisi kısmen engebeli olmasına karşın, diğer köylere oranla düzdür. Arazisinin büyük bir bölümü ormanlık ve çayırlıktır. Balıyla ve efsaneleriyle ünlü Ancumah bu köyün arazisi içindedir. Akköse köyünde başlıca tarım ürünü çaydır. Tarımda kullanılan arazinin yüzde altmışı çay bahçesidir. 1929 sellerinde en çok can ve mal kaybı veren köydür. 1959 ve 1990 yılında da heyelana maruz kalmıştır. 2 Ağustos 2005 tarihindeki afette de büyük zarar görmüş, merkezde birçok ev tehlike arz ettiğinden tahliye edilmiştir.

     Bursa, İstanbul, Ankara, İzmit, İzmir gibi illere yerleşen köylülerin birbirleriyle dayanışması son derece güçlüdür. Göç eden aileler köyle bağlantılarını kesmemiştir. Eğitim düzeyi oldukça yüksektir. Değişik alanlarda önemli bilim adamı, bürokrat ve siyasetçi yetiştirmiş bir köydür.

     Yol, su, elektrik ve telefon hizmetleri ulaşan köyün yaylaları Ancumah ve Alaysa’dır.



YENİCE (Marladas)

     İlçe merkezine uzaklığı 4 km.dir. 2000 yılı sayımına göre nüfusu 230’dur.

     Köy, tarihi geçmişini daha önce bağlı olduğu Günebakan’la iç içe yaşamıştır. Yönetim güçlüğü nedeniyle ayrılan köye önce Zaimler adı verilmişti.

     Geniş ormanlık alanların bulunduğu Yenice’de çay, fındık, mısır ve bahçe ürünleri yetişmektedir. Hayvancılık aile gereksinimlerini karşılayacak ölçüde yapılmaktadır. İlçe genelinde olduğu gibi burada da herkes geçimini dışarıda kazandığıyla sürdürmek zorundadır.

     Köy her tarafa bağlantılı bir yol ağına sahiptir. Yollarının çoğu betonlanmıştır. Su, elektrik ve telefonu bulunan köyün yaylaları Parma ve Mavreyas’tır.



TAŞÇILAR (Fotgene)

     İlçe merkezine uzaklığı 6 km.dir. 2000 yılı sayımına göre nüfusu 507’dir.

     1517 tarihli tapu tahrir defterlerinde Of ilçesi sınırları içersinde “Holo-i Kebir” (Büyük Holo) olarak adlandırılan bölgeye, fetihten (1461) sonra; uzaktan yakından göçler olmuştur. Nüfus arttıkça kümeleşmeyle Holo boğazında 7 köy ortaya çıkmıştır. Bunların merkezi olan Fotkene’nin geçmişi kimi kalıntılara dayanılarak 1650-1700 yıllarına kadar uzandığı söylenebilir.

     Diğer köylere oranla arazisi daha düzgündür. Ancak, yine de ekonomik göç vermektedir. Çay, fındık dışında arıcılık da önemli geçim kaynağıdır.

     Eğitim düzeyi yüksektir. Köy dışı görevlerin artması ve gurbetçilik köyün boşalmasına neden olmaktadır.

     Yol, su, elektrik ve telefon hizmetlerine kavuşmuş olan köyün yaylaları şunlardır; Parma, Mavreyas, Seyd-i Yakup, Suludere.



TÜFEKÇİ (Arşela)

     İlçe merkezine uzaklığı 3 km.dir. 2000 yılı sayımına göre nüfusu 167’dir.

     1877 yılı Trabzon Vilayet Salnamesi’ndeki kayıtlarda “Arşela Karyesi” olarak gösterilir. Holo grup köylerinin ilkidir. Tarihi geçmişi diğer köylerle aynıdır. Tüfekçiler (Arşela altı) ulaşımın yaya olarak yapıldığı dönemlerde Of-Dernekpazarı-Holo-Kazankıran güzergahındaki hanlarıyla ünlüdür.

     Köyün bir bölümü Ormancık, bir bölümü Çalışanlar, bir bölümü de Yenice köyü ile sınırı olan üç yerleşim alanı vardır. Çay ve fındık gelirine karşın ekonomisi büyük ölçüde diğer köylerde olduğu gibi dışa bağımlıdır. Bu köy, beceri isteyen alanlarda yetiştirdiği ustalarıyla tanınır.

     Yol, su, elektrik ve telefon sorunu yoktur. Yaylaları Kazankıran ve Parma’dır.



ORMANCIK (Makidanos)

     İlçe merkezine uzaklığı 7 km.dir. 2000 yılı sayımına göre nüfusu 261’dir.

     Bir rivayete göre Ormancık, çok eski bir dönemde padişahın Of’ta görevlendirdiği bir memurun 3 çocuğu tarafından yerleşime açılmıştır. 1575 tarihli tafrir defterinde Of’a bağlı köyler arasında Makodano adıyla geçen köyün burası olup olmadığı kesin olarak bilinmemektedir. Ancak, 1877 tarihli Trabzon Vilayet Salnamesinde köyün adı Holo Makidanos ve “Makidinos” olarak geçer. 1915 tarihli İçişleri Bakanlığı’nın genelgesinde Holo Makidanos olarak belirtilen köyün adı, 1960 yılında Ormancık olarak değiştirildi.

     1929 sel felaketinden sonra önemli sayıda aile Maçka’ya göç etmiştir. Gurbetçilik tüm bölgede olduğu gibi Ormancık’da da önemli gelir kaynağıdır. Holo vadisinin doğu yamaçlarındaki meyilli arazide yer alan köyde, ekonomik girdi sağlayan çay üretimi yaygındır. Bunun yanında her aileye yetecek ölçüde mısır, fasulye, patates yetiştirilirken sınırlı ölçüde de hayvancılık yapılmaktadır. Eğitim düzeyi gittikçe artmaktadır.

     Köyün yolu betonla kaplanmıştır. Elektrik, su ve telefon hizmetlerini alan köyün yaylaları Parma ve Mavreyas’tır.



ÇALIŞANLAR (Kalanas)

     İlçe merkezine uzaklığı 7 km.dir. nüfusu 2000 yılı sayımına göre 196’dır.

     1915 yılına ait kayıtlarda adı Kalanas olarak geçer. Holo bölgesinde cuma namazının kılındığı ilk köy olarak bilinir. Köyün tarihi geçmişini, iç içe bulunduğu Taşçılar Köyü tarihiyle açıklamak mümkündür. 1942 yılında ilçede bulunan tek telefon bu köydeydi. 1950 yılında tek kompresörle yollarını kısa zamanda yaptıklarından köyün adı Çalışanlar olarak değiştirilmiştir.

     Tüfekçiler köyünden itibaren sırt oluşturacak biçimde zirveye doğru yükselen yamaçların güney yönünde köy, kuzey yönünde ise geniş ormanlıklar yer alır. Çay, fındık ve mısır yetiştirilen köyde hemen herkesin bir ineği vardır. Köyde yurtiçi ve yurtdışı gurbetçilik yanında çay üreticiliği en önemli ekonomik girdiyi sağlar. Eğitim düzeyi oldukça yüksektir.

     Adına yaraşır halkı olan bu köyün yaylaları Seydiyakup, Çençül, Alkoyun, Mavyeras, Parma ve Kazankıran’dır.



ÇAYIRBAŞI (Havaşo)

     İlçe merkezine 10 km. uzaklıktadır. Nüfusu 2000 yılı sayımına göre 196’dır.

     Varlığı ve tarihi Taşçılar köyüyle iç içe olan Çayırbaşı, daha eski dönemlerde mezralık bir alandı. Bugün ayrı muhtarlık olduğu halde bu iki köyün arazileri ve evleri birbirinin içine geçmiş durumdadır.

     Köyün hayvancılığa uygun konumuna karşın, göç nedeniyle köydeki insan sayısı gün geçtikçe azalmaktadır. Giderek daralan tarım arazileri, ancak aile ölçeğinde tarımsal üretim ve hayvancılığa imkan vermektedir. Son dönemlerde Solaklı vadisinin hemen her yerinde görüldüğü gibi Çayırbaşı Köyü de yaşlılara/emeklilere bırakılmış durumdadır.

     Yollarının büyük bölümü betondur. Su, elektrik ve telefon hizmetlerinin de ulaştığı köyün yaylaları Parma ve Seyd-i Yakup’tur.

Mobil Uyglaması

Son Üyeler

         
Twittear