VEFASIZ ÇIKTIN !!! - Gulen Koyu Resmi Web Sitesi...

Gönderen Konu: VEFASIZ ÇIKTIN !!!  (Okunma sayısı 1820 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

  • Ben sevdamı suya yazdım sır oldu...
  • Moderatör
  • *
  • İleti: 1.297
  • Cinsiyet: Bay
  • Nefsimin şerrinden sana sığınırım Rab'bim...
  • GSM: 05536111909
  • Kan Grubu: Seçmediniz
VEFASIZ ÇIKTIN !!!
« Topic Start: 28 Nisan 2009 - 11:15 »
  • Yayınlama
  •  VEFASIZ ÇIKTIN !!!


    Hayatımın baharıydı,gençliğimin en güzel yıllarıydı,
    Sen çıkmıştın karşıma,Dünya’m değişmişti.Ne kadar mutluydum,
    Hemde çooook.Çünkü,çünkü seni tanımıştım seni.
    Hele seni ilk gördüğüm zaman,seninde beni beğenmiş tavırların nasılda mutlu etmişti beni.
    Anlatamam bu sevincimi,tarifte edemem asla.Sana haber gödermiştim,hatta,hatta haber gönderdiğim kişi ilede sana Üç tane resmimi göndermiştim.Eğer bu resimlerden Bir tanesini
    Bile kabul etsen benim için tamamdı,o da beni seviyor diyecektim.Yıldırım aşkıydı benim ki,
    tamda böyleydi işte.Sana resimlerimi gönderdiğim kişi geldiğindacaba sonuş ne oldu diye
    heyecandan kalbim duracaktı.Geldi ve sordum büyük ve çıldırtabilecek Bir merakla.
    Gözlerinin içine bakıyordum,o daha cevap vermeden ben yüz mimiklerinden anlayacaktım
    Resmimi kabul ettin mi diye.İşte o kadar merak içerisindeydim.Ve sana yolladığım kişi,
    Verdiğim resimleri bana geri uzattı,ben resimleri elime aldım ve baktım.İşte o gün sevinçten
    Ölmedimya daha ne diyeyim.Elime bıraktığı resimlerden biri eksikti,Amman Ya Rab’bim,
    Biri eksikti.Demek ki,demekki o resmimi kabul etmişti,demek ki o da beni sevmişti.ALLAH’ım,ALLAH’ım çok mutluydum,inanamıyordum,bu,bu nasıl Bir sevinçti böyle.
    İşte o gün hayatımın en mutlu günüydü.Havalara zıplıyordum sevincimden,ne demek aşık olduğum kişide beni sevmişti.Dar geldi bana o gün Dünya,dar geldi.Sevincimden duramıyordum yerimde,kendimi nasıl frenleyeceğimi bilemiyordum sevinçten.Yemeğe oturduğumda daha ilk kaşığı ağzıma götüreceğim zaman,sen aklıma geliyordun o an ve,ben kaşığı tekrar geri sofraya bırakıyordum.Çünkü boğazım düğümleniyor ve iştahım o anda yok olup gidyordu.Derken seni istemeleri için babamı ve Rahmetli anacığımı gönderdim.
    Akşamı bekliyordum geçmek bilmeyen Bir zamanla.Ve babamlar geri döndüğünde,beni
    Yolda bekliyor olarak gördüler.Bamam köfte hora bakın,Bir günden Bir güne benim yolumu gözlediği mi vardı? İşin içinde aşk olunca bak nasılda yol gözlüyor demiş yengeme.
    Babamlar geldi girdiler eve,ben yengemin gözlerine bakıyordum,ağzından çıkacak Bir tek söze bakıyordum,acaba seni bana vermişmiydi baban?
    Ve yengem gülümseyerek yüzüme,evet der gibi başını salladı.İşte o gün benim bittiğim Bir andı,işte o gün hayatımın ikinci Bir sevinişiydi,Çünkü,çünkü seni bana vermişti baban.
    Derken nişan yapıldı,seni görmemle sana kavuşmamın arasında tam On Dokuz gün olmuştu.
    Ama benim için sanki geçen On Dokuz yıl gibi.
    Artık düğünümüz olmuştu,ben çok mutluydum,ayaklarımın yere bastığını hiç hatırlamıyorum o günler desem,abartmış olmam yani.
    Ben Yurt dışında çalıştığım için,izin günümün dolmasına On Yedi gün kalmıştı.Ve ben seni On Yedi günlük Bir gelin olarak bırakıp tekrar gurbetin yollarına düşmem gerekiyordu.
    Düğünümüz için yaptığım borçları ödemem ve bunun içinde tekrar dönmem gerekiyordu.
    Sana veda ettiğim o gün hayatımın en acı günüydü.Evet işte gün çatmış,İlk ayrılığımız gerçekleşiyordu.Ve ben senden ayrılırken o gün,o bana son veda edişin gözlerimin önünden hiç gitmeyecekti.Gözlerin yaş dolu ve boynun bükük.
    Senden ayrıldım ve gurbetin hasret dolu yollarına doğru ilerledikçe,senin o son halin gözlerimin önünden hiç gitmiyor ve çocuklar gibi göz yaşları döküyordum.
    Bilemezdim ki senin bana döktürdüğün ilk göz yaşı olmayacağını.
    Üç buçuk Ay sonra geri dönmüştüm ve hasret bitmişti,artık acılara paydostu,yada ben öyle
    Sanıyordum.Geri döndüğümde,yavaş yavaş çileli hayata başlamıştım.Sen ailemle geçinemiyordun,benim melek gibi annemi,ve babamı istemiyordun.Sana göre onlar,
    Hatalıydı hep,ve sen mutsuzdun.Sen mutsuz oluncada ben mutsuzdum.Kıyamazdım senin
    Göz yaşlarına ve seni mutlu edebilmek için ayrılmıştım annem ve babamdan.
    Ayrı Bir yuva kurmuştum.Derken aradan Yedi yıl geçmişti,senin aşlen İstanbul’a taşındığı için sen özlem duyuyordun ailene.Çok özlüyor ve üzülüyordun ailen uzaklarda diye.
    Bana ne olur bizde İstanbula’a taşınalım diyordun durmadan.Ve ben seni mutlu edebilmek için,kendi ailemden kopmuştum ve İstanbul’a taşınmıştık.
    Artık sen Bir İstanbul’luydun,ve mutluydun,evet mutluydun.Ben seni mutlu gördükçe
    Kendi içime gömdüğüm babamın annemin hasretini daha kolay atlatabiliyordum.
    Bir dükkan açmıştım ve ekmek parası için her gün gidip geliyordum,seni daha çok mutlu edebilmek için.Gecemi gündüzüme katıyordum.Ben yırtık ayakkabı ile gezerken
    Senin vitrinde çok beğendiğin elbiseyi almak için daha çok daha çok çalışıyordum.
    Aradan çok zaman geçmemişti,Üç yada en fazla Beş ay.Sen değişmeye başlamıştın
    bana karşı.Çok hırçınlaşmıştın ve beni sürekli tersliyordun.Bir zamanlar beni bedensel
    özürlü olarak görmeyip bana yiğitim diye hitap eden sen,artık beni özürlü olarak görmeye
    başlamıştın.Ben yine kendi kendime İstanbul’a yeni geldi,şu an Bir geçiş dönemindedir,
    alışınca geçer diyordum.Oysa geçmeyip dahada artacaktı huzursuzluk.
    Sen artık evde yemek yapmaz,temizlik yapmaz,hırçın Bir insana dönmüştün adeta.
    Ben artık seni tanıyamıyordum,sana Bir şeyler olmuştu,anlayamıyordum artık seni.
    Ne olmuştu benim gülüme,neden böyle tanınmaz Bir hale gelmişti benim gülüm.
    Bana,seni çok seviyorum,Rab’bim ömrümden alsın,ömrüne versin diyen,senin için hiç çekinmeden canımı veririm diyen o insana ne olmuştu şimdi?
    Bana sevgiyle bakan,bakarken gözlerinin içi ışıl ışıl olan o sevdiğim,uğruna babamı anamı terk ettiğim o insana ne olmuştuda şimdi bana bakarken gözleri nefret dolmuştu.
    Artık geçimsizlik haddini aşmıştı,ve artık nihayete gelmiştik,ve senin isteğin üzerine
    Ayrılmıştık.Sen gittikten sonra ben çocuklar gibi,günlerdir ağlamış kahrolmuştum.
    Sen yoktun artık yanımda,sen yoktun düşünebiliyormusun sen yoktun.
    Ailenin ısrarı ile tekrar Bir araya gelmiştik ve tekrar deneyebilirmiydik acaba diye.
    İşte sana geldiğim o gün,ilk gördüğüm gibi heyacanlanmıştım.Acaba beni gördüğümn an
    Nasıl tepki verecektin.Evet sana gelmiştim ve sen o an dışarı çıkmışsın.Tekrardan gelipte beni orada gördüğün an,yüzüne bakmıştım ve bana bakışlarındaki nefreti görmüştüm.
    Evet işte o an,evet işte tam o an seni kaybettiği anlamıştım ve zehir olan göz yaşlarımı içime akıtmıştım ve sana Bir şey belli etmemeye çalışıyordum.
    Daha sonra bizi baş başa bırakmışlardı konuşup anlaşmamız için.Sen bana hayır,olmaz,asla olmaz diyordun.Bende sana neden dediğimde sen susuyordun.Ve en son sana tekrar sormuştum nedenini söyle,bunu bilmeye hakkım var,sen söyle bende çekip gideyim demiştim.
    Ve sen benim ikna olmayacağımı anladığın için,çantandan Bir resim çıkarıp bana göstermiştin.
    İşte bunun için demiştin.Aman ALLAH’ıııııııııııııııııııııııııııım.Gözlerime inanamıyordum.
    Sen başkasını seviyordun artık,hemde,hemde benim manevi ağabey dediğim ailece görüştüğüm birini.
    Ne yazcık ki sen vefasız çıkmıştın.Ne yazık ki sen ihanet etmiştin,sana olan bu büyük aşkıma.
    Dahada önemlisi,uğruna yaşadığım namusuma.İşte o an benim gerçekten bittiğim andı.
    Kendimi kaybetmiştim sinirden adeta şoka girmiştim.Ve ben o alçağı öldüreceğim diye bağırmıştım ve sen benim ellerime sarılmış,bana yalvarmıştın.Ne olur,ne olur yapma sakın böyle Bir şey.Sen hiç sevmedin mi demiştin bana.Evet ben sevmiştim,hemde uğruna her şeyimi feda ettiğim Bir sevgiyle sevmiştim.Ve sende bu sevgiye ihanet etmiştim.
    Sen aşkımın,sen umutlarımın,sen gençliğimin,sen inançlarımın katili olmuştun.
    Bana yalvarmıştın ne olur dostça ayrılalım diye.Evet senle o gün ayrılmıştım ve ağzımdan
    titreyerek çıkan o son kelime olmuştu dostça.
    Sen bu aşka layık değilmişsin meğerse,ben görememişim.Sen sevilecek birisi değilmişsin
    meğerse ben bilememişim.
    Bilememişim.
    İşte o gün vefa kelimesinin anlamı benim için daha Bir özel anlam kazandı.
    Çünkü sen vefasız çıkmıştım.Aradan yıllar geçmişti ve ve zaman zaman duymuştum birilerinden,sen İkinci kocandanda ayrılmışsın kucağında Bir çocukla.
    Sonra tekrar duymuştum,üçüncü kocandanda ayrılmışsın,yine kucağında Bir çocukla.
    Sen mutlu olamazsın,olamazsın çünkü,çünkü göz yaşı üstüne mutluluk olmaaaaaaaaz.
    Çünkü vefasızlar mutlu olmaaaaaaaz,çünkü ağlatanlar mutlu olmaaaaaaz.
    Sen sevmeyide bilemezsin,çünkü sen kalpsizsin.Zalimsin.Çünkü sen koskaca Bir hiçsin.
    Hiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiç!!!

    SEDAT YILDIRIM


    VEFA YANLIZCA İSTANBUL'DA BULUNAN BİR SEMT İSMİ DEĞİL,
    AYNI ZAMANDA DA DOSTUN DOSTU UNUTMAMASIDIR.

    SEDAT YILDIRIM
    O NE DERSE O ODUR.
    O NE DERSE O OLUR.
    EĞ BAŞINI EY GÖNÜL.
    GERÇEK DOST ANCAK O'DUR.
    SEDAT YILDIRIM


     


    Facebook Yorumları

             
    Twittear